خدا کند تو بیایی

موسسه مطالعات سیاسی فرهنگی اندیشه ناب / گروه فرهنگ و رسانه اندیشه ناب

معرفی اثر

نوع اثر: کتاب

عنوان اثر: خدا کند تو بیایی

موضوع: مقاله های فارسی

نام نویسنده و یا مترجم: سید مهدی شجاعی

دسته بندی: زبان و ادبیات

محل نگهداری: قفسه 23

طبقه: اول

شماره: 23/32

گروه سنی: همه سنین

شماره ثبت سیستمی: 465

مشخصات نشر: ‏‫ کتاب نیستان

‏

در بخشی از کتاب «خدا کند تو بیایی» می‌خوانیم:

از غدیر تا عاشورا

اولین شراره های آتش کین دشمن در کناره غدیر تولد یافت. آن زمان که علی (ع) بر ساقه بازوان پیامبر شکفت دانه های خشم در خاک دل دشمن سر باز کرد. پیامبر، شاید سخن تازه ای نگفت سر مکنونی را فاش نکرد و راز سر به مهری را نگشود. آنچه را که به رمز و کنایه در اینجا و آنجا فرموده بود با جامهای شفاف صراحت به گوش تک تک مردمان ریخت، همه مردمان و این برای دشمن سنگین بود و شکننده ممکن بود انت منی بمنزله هرون من موسى الا انه لا نبی بعدی را که همه کس نشنیده بود به تعبیری دیگر گونه قلب کرد. سروده «ان مثل اهل بيتى كسفينة نوح» را به آهنگی دیگر نواختن یا به بیقوله های فراموشی سپردن مقدور می نمود. اولین اسلام آورنده بودن علی را و اولین ماموم پیامبر بودن او را پوشیده نگاه داشتن میور می نمود.

لوح محفوظ کتاب مبین قرآن ناطق، امام مبین، رحمت واسعه و که همه را پیامبر به علی تعبیر کرده بود می شد آنچنان در پرده تحریف پیچید که نافذترین دقتها هم حتی دریافتشان را نتواند. شان نزولی دیگر گونه جعل کردن بر سوره «هل اتی که هدیه خداوند بود به علی و جبرئیل این هدیه را با بالهای امانت خود حمل کرده بود و پیامبر با دستهای عصمت خویش آن را بر قلب علی نشانده بود، محال به نظر نمی رسید و… شاید میشد همه آنچه را که پیامبر امین خداوند در شأن علی سلام الله علیه فرموده بود، در پشت ابرهای نفاق و کینه و شرک پنهان کرد لیکن این دم آخری در این حج واپسین این کلام آخرین در حضور نمایندگان خواه و ناخواه تمامی مردم روی زمین انکار کردنی نبود پوشیدنی و تحریف کردنی نبود.

روشن بیان کرده بود پیامبر به روشنای روز به همان روشنی که دستها بر چشمها حایل میکردند که از تشعشع مستقیم آفتاب در امانش نگاه دارند. اول از صداقت و امانت خویش پرسیده بود و همگان سر بر آستان صداقتش ساییده بودند. و بعد اعتراف گرفته بود بر ولایت خویش و همگان مقر آمده بودند که از خویش بر خویش اولی تر پیامبر است. پس از اثبات صریحو مکرر منزلت خویش در میان مردم علی را بر گلدسته دست خویش نشاند و کلام آخر …. اتمام و اکمال دین…. که آنچه من بر شما بوده ام از این پس علی بر شماست.